Ambystoma mexicanum – Axolotl

De Axolotl of Ambystoma mexicanum wordt soms de Mexicaanse loopvis genoemd, onterecht de Axolotl is geen vis maar een amfibie!

Ambystoma mexicanum – Axolotl

Axolotl ambystoma - Mexicanum

Axolotl ambystoma – Mexicanum

Dit is een (korte) introductie voor die gene die relatief nieuw zijn betreffende de Axolotl of Ambystoma mexicanum zoals zijn wetenschappelijke naam is. Ik hoop dat je dit artikel nuttig vind, maar vooral hoop ik dit je plezier beleeft aan het geen dat je hier leest.

Australiërs en Nieuw Zeelanders noemen de Axolotl vaak “de Mexicaanse loopvis”, terwijl de Axolotl geen vis is, maar een amfibie, een salamander, behorende tot de orde van Caudata (Salamanders). Omdat het een salamander is, maakt deze onderdeel uit van de groep kikvorsachtige (Anura), één van de drie amfibie klasse. Ook word de Axolotl onder de groep Wormsalamanders (Gymnophiona) geschaard. Een veel gemaakte fout is dat Axolotls gezien worden als hagedissen of reptielen. Eigenlijk zijn amfibieën een compleet andere groep, net als zoogdieren, zoals wij zelf.

Axolotl ambystoma - Mexicanum - Albino

Axolotl ambystoma – Mexicanum – Albino

De volgende kleurstellingen zijn mogelijk bij de Axolotl (in gevangenschap): grijs, diverse bruine kleuren, leucistisch (wit met zwarte ogen), gouden albino, witte albino of zelfs bijna volledig zwarte varianten. De meest voorkomende kleur is “wild kleur”.

De naam “Axolotl” komt uit de taal van de Azteken, “Nahuatl”. De meest populaire vertaling bindt de Axolotl aan de god van de bliksem en de dood, Xolotl. Daarentegen word een andere vertaling als waar aangenomen, namelijk “water-hond” (van “atl” voor water en “xolotl”, wat ook hond kan betekenen).

Axolotl is een bedreigde diersoort

Voor de groei van Mexico-stad, was de Axolotl de inheemse van het meer Xochimilco en het meer Chalco. Vandaag de dag is het enige overblijfsel van deze twee hoog gelegen meren, zijn kanalen. De Axolotl staat nu op de CITES lijst van bedreigde diersoorten. Er is recent hard gewerkt aan het kweken/fokken en het uitzetten, om de populatie weer op een degelijk aantal te brengen. Gelukkig, aangezien de Axolotl heel belangrijk is in wetenschappelijk onderzoek, is het ongeoorloofd om ze uit het wild te vangen, ook omdat ze in grote getallen worden gefokt in gevangenschap.

Ondanks hun status als bedreigde diersoort, gebruik omwille van de wetenschap, waarborgt hun overleving, al is het in gevangenschap. Het is al vrij lang bekend dat de Axolotl het elke seconden waard is om te bestuderen, hoofdzakelijk vanwege hun verbluffende genezings- en regeneratiemogelijkheden. Normale genezing van wonden bij dieren laat littekenweefsel achter en zal dus geen nieuwe ledenmaten doen hergroeien. De Axolotl heeft de unieke eigenschap om dit wel te kunnen. Volledige ledenmaten kunnen terug groeien, na beschadiging of complete verwijdering.

Neotenie – een stap terug in evolutie

De Axolotl is een fascinerend wezen vanwege verschillende redenen, waaronder zijn groteske uitstraling, de mogelijkheid tot regeneratie en ook vanwege het fenomeen bekent onder de naam “Neotenie”. Normaal gesproken ondergaan amfibieën de metamorfose van ei naar larve en uiteindelijk tot de volwassen vorm. De Axolotl, eveneens als enkele andere amfibieën, blijven in juveniele gedaante, hun hele leven lang. Dat betekend dat ze hun kieuwen en zwemvliezen houden en ze zullen niet de eigenschappen aannemen van een salamander, naarmate ze ouder worden. De Axolotl wordt veel groter in deze juveniele gedaante, dan een salamander en wordt ook geslachtsrijp in dit stadium. De Axolotl is volledig aquatisch, maar ondanks dat deze hoofdzakelijk door zijn kieuwen ademt, ademt deze ook door de longen en tot mindere mate zelfs door de huid.

Ambystoma mexicanum - Axolotl

Ambystoma mexicanum – Axolotl

Het is algemeen geaccepteerd dat neotenie een stap “terug” is in de evolutie, omdat de Axolotls afstammen van wat vroeger salamanders waren, zoals de nauw verwante Tijger salamander, Ambystoma tigrinum en Ambystoma mavortium. Door een vervorming van natuur is er een neotenische vorm ontstaan. Neotenie werd bij verschillende amfibieën ontdekt en wordt meestal veroorzaakt door een laag jodium gehalte. Een element dat belangrijk is voor het aanmaken van thyroxine hormonen, nodig om te groeien en te ontwikkelen.

Bij de Axolotls is neotenie volledig genetisch. Wanneer ze behandeld worden met hormonen zullen veel Axolotls metamorferen. In sommige unieke gevallen doen ze dat uit zichzelf. De metamorfeerde Axolotl lijkt veel op de Mexicaanse ondersoort van de Tijger salamander, Ambystoma velasci. Helaas is deze metamorfose een stressvolle gebeurtenis en kan de levensduur aanzienlijk verkorten. Daar waar een “normale” Axolotl zo rond de twintig jaar kan worden, heeft de metamorferende Axolotl nog maar (gemiddeld) twee jaar te leven na de gebeurtenis.

Axolotl huisvesting

Axolotl - Ambystoma mexicanum - Aquarium

Axolotl – Ambystoma mexicanum – Aquarium

Axolotls zijn niet veeleisend als het gaat om hun omgeving. Bedenk wel dat een volwassen Axolotl ongeveer zo een 30 cm kan worden. De lengte van een Axolotl wordt overigens wel bepaald door de ruimte die beschikbaar is. Plaats je meerdere Axolotls in een aquarium, dan zal de groei minder snel en uiteindelijk minder lang doorzetten. Het kan dus voorkomen dat in een klein aquarium, de volwassen Axolotl maar een centimeter of 15 wordt.

Zelf heb ik een aquarium van 150 cm lang en 60 diep, waar ik vijf Axolotls in houd. Momenteel zijn ze rond de 3 jaar oud en de grootste is 26 cm. Vermoedelijk zullen ze doorgroeien tot ongeveer 30 a 40 cm.

Filtratie

Eheim potfilter

Eheim potfilter

Filtratie is niet essentieel voor Axolotls. Dat zeggende moet het water wel regelmatig ververst worden. Wanneer je kiest voor een filter dan zijn er verschillende opties. Mechanische filters, biologische filters, interne filters, externe filters, potfilters. Die laatste heeft mijn voorkeur, maar is wel de duurste. Het is een externe filter, dus neemt geen aquarium ruimte in beslag. Het maakt niet uit wat voor filter je gebruikt. Het belangrijkste is dat deze aangemeten is aan de grootte van je aquarium. Axolotls produceren een hoop afval. Hoofdzakelijk in de vorm van ammoniak, wat zeer giftig is, wanneer de concentratie te hoog word. Het is dus vrij essentieel dat de filter goed blijft werken en regelmatig schoonmaken is van groot belang. Ik raad aan om ook om de 2 weken, minimaal 1/3 van het water te verversen.

 

Bodem

Axolotl - Ambystoma mexicanum

Axolotl – Ambystoma mexicanum

Er zijn voorstanders en tegenstanders van het gebruik van stenen als bodem voor een Axolotl aquarium. Axolotls hebben de nijging om de steentjes in hun mond te nemen en soms ook door te slikken. Het doorslikken van deze steentjes kan leiden tot verstopping en uiteindelijk zorgen voor het overlijden van de Axolotl. Zorg er dus voor dat wanneer je stenen wilt gebruiken, dat deze groter zijn dan de mond van de inwoners. Tevens is het probleem bij stenen dat de filter harder moet werken. Uitwerpselen en schimmels kunnen zich makkelijk zetelen tussen de stenen en de filter zal niet elk hoekje bereiken. Mocht je toch gebruik maken van deze soort bodem, dan is het verstandig om zelf regelmatig het vuil eruit te halen.

Om een lang verhaal iets kort te maken, wanneer je gebruik maakt van steentjes, riskeer je de dood van je Axolotls. Ik adviseer om stenen te gebruiken van minimaal 2 cm of fijn zand. Dit gebruik ik zelf. Zo nu en dan krijgen ze een hap zand binnen, maar dat spugen ze weer uit en zo niet, dan gaat het er via de andere kant gewoon uit.

Verlichting

Verlichting is niet zo zeer van belang. Een normale setup van aquarium verlichting is voldoende, maar niet noodzakelijk. Er zijn genoeg mensen die geen verlichting in hun aquarium hebben en hier succesvol Axolotls houden. Het is zelfs misschien wel beter zonder de verlichting, aangezien Axolotls gestrest kunnen raken van plotselinge veranderingen in licht. Denk hierbij aan een lamp die aan gaat in een donkere kamer. Voor Axolotls is verlichting dus niet noodzakelijk, alleen voor aquaria waar echte planten in zitten.

Decoratie

Planten zijn niet noodzakelijk voor het houden van Axolotls. Axolotls gebruiken de planten wel om eventuele eitjes te verstoppen. Kunstplanten zijn eventueel wel een optie, aangezien Axolotls ook de nijging hebben om op de planten te gaan kauwen. Zelf heb ik echte planten er in en de gene met kleine bladeren worden volledig kaal gegeten. De grotere planten hebben niet veel last van de Axo’s.

De toevoeging van (plastic) planten, grotten, pijpen etc., geeft de Axolotls een gevoel van veiligheid. Verder ziet het er natuurlijk gewoon leuk uit.

Temperatuur

Het water moet tussen de 14 en 20 °C zijn. Alles onder de 14 °C zal resulteren in sloom gedrag en een lagere spijsvertering. Op lagere temperaturen zullen ze dus ook minder eten en zelfs het weigeren van enige vorm van voedsel kan een mogelijkheid zijn. Je zou het echter geen winterslaap kunnen noemen al lijkt het er wel een beetje op.

Boven de 25 °C kunnen de Axolotls gestrest worden. Tevens kunnen die hoge temperaturen leiden tot mogelijke ziektes wanneer dit enkele dagen het geval is. Ook zijn ze erg gevoelig voor temperatuur veranderingen. Vooral wanneer de temperatuur erg fluctueert binnen een tijdsspanne van 12 uur.

Wanneer je warmte nodig hebt, zullen de gebruikelijke aquariumverwarmingselementen voldoen. Zet de temperatuur regelaar dan rond de 18 °C en in de koudere periodes zal deze voorzien in de juiste temperatuur voor je aquarium.

Is de temperatuur van je aquarium te hoog en heb je koeling nodig, dan is een mogelijkheid natuurlijk het verplaatsen van je aquarium. Mocht dit niet kunnen dan is en veel gebruikte oplossing, de fles met ijs. Gebruik een plastic fles, aangezien dat niet kapot gaat in de vriezer. Vul deze fles voor 80% met water. Waarom niet helemaal vol…? Dan explodeert deze in de vriezer aangezien water uitzet, wanneer bevroren.

Let wel heel goed op, dat de temperatuur niet te snel omlaag of omhoog gaat. Zoals gezegd, Axolotls zijn erg gevoelig voor temperatuur verschillen in korte tijd. Voor elke Axolotl is dit anders.

Andere aquarium bewoners

Het beste advies wat ik je kan geven is dat het niet aan te raden is om andere bewoners te houden in het aquarium waar de Axolotls in zitten.

Laten we zeggen dat je vissen wilt gaan houden in het zelfde aquarium. De kieuwen van een Axolotl zijn zeer aantrekkelijk voor vissen om hieraan te knabbelen. Laten we nu aannemen dat je Axolotls groter zijn dan de vissen. Dan kun je wel eens goed gevoede Axolotls hebben en enkele vissen missen in verloop van tijd. De mentaliteit van een Axolotl is namelijk:”Beweegt het? Is het kleiner dan ik? Dan is het voedsel.” Kortom, het is niet aan te raden tenzij je niet veel omkijken wilt hebben naar het voeren van je Axolotls.

Guppen

Guppen

Zelf houdt ik guppen bij mijn Axolotls. Soms zijn er periodes dat ze niet op kunnen eten tegen het paargedrag van de guppen. Dus ik heb nog wel eens een overschot. Verder krijgen ze ook nog wormen, runderhart en biefstuk.

Voor jonge Axolotls, kleiner dan 10 cm, is het niet aan te raden deze bij elkaar te houden. Ze zullen aan elkaars kieuwen en ledematen knabbelen. Dit geld echter niet alleen voor jonge Axolotls, maar ook voor volwassenen, alleen de jongere hebben die nijging sneller. Kannibalisme komt dus minder voor bij de volwassenen. Echter wanneer de Axolotls kleiner zijn, zullen zij sneller aangevallen worden door de grotere. Het is dus raadzaam om generaties uit elkaar te houden. Dit geld ook voor verschillende geslachten, tenzij je zo nu en dan met een bak vol eitjes wilt zitten.

Voedsel

Axolotls zijn carnivoren, dat wilt dus zeggen dat ze een op vlees gebaseerd dieet nodig hebben. Ze hebben ietwat onderontwikkelde tanden, gemaakt voor het vasthouden in plaats van bijten of scheuren van voedsel. Kortom, hun voedsel wordt hoofdzakelijk in zijn geheel doorgeslikt, dus alles wat ze willen eten, moet in hun mond passen.

Wanneer een met hand gevoerde Axolotl aan mensen gewend raakt, zal het best een keer voorkomen dat deze een vinger grijpt. Je zult dan de tanden voelen, maar dit is meer een nieuwsgierige ervaring dan een pijnlijke, aangezien ze de kracht niet hebben om door de menselijke huid heen te bijten, dus wees niet bang om het gewoon eens te proberen. De tanden van de Axolotl komen tot hun recht wanneer ze iets glibberigs vast moeten pakken, zoals een worm. De worm zal flink bewegen, maar zal het redelijk moeilijk vinden om te ontkomen. Wanneer de worm te groot is om in zijn geheel door te slikken, zal de Axolotl het uiteindelijk opgeven en hem weer uitspugen.

De naam “Ambystoma” betekend “bekermond” en Axolotls hebben inderdaad een grote, brede mond. Wanneer een Axolotl iets wil eten opent deze plotseling zijn/haar mond en water stroomt vervolgens naar binnen, samen met het voedsel of andere dingen in de buurt (zoals ledematen van andere Axolotls, grind/zand en dergelijke). Dit vacuüm resulteert in een plotselinge voorwaartse slingerbeweging, waarna het beestje weer kalmeert en het voedsel probeert door te slikken.

Levend of dood voedsel?

Regenworm

Regenworm

Axolotls eten levend of dood voedsel. De beweging van levend voedsel stimuleert het jagers gedrag en voor jonge (net uitgebroede) Axolotls de enige stimulansen waar ze op reageren. Wormen zijn een goede voedselbron voor Axolotls, maar zorg wel dat je ze van een omgeving haalt waar geen chemicaliën worden gebruikt. Beter nog, kweek ze zelf, als je de ruimte ervoor hebt.

Aquatisch levend voedsel kan riskant zijn aangezien ze een bron van ziektes kunnen zijn. Tenzij deze uit een vis-vrije omgeving komen, dan zijn ze een stuk veiliger. Tubifex, best aardig voedsel, maar is niet voedzaam en ook Tubifex kan parasieten, gevaarlijke bacteriën of andere ziektes dragen. Er zijn zelfs meldingen geweest dat Tubifex salamander eieren aan viel. Tubifex wordt vaak aangezien voor de rode worm, de larve van de dansmug. Ingevroren Tubifex is veel veiliger dan levend, alleen bevat weer weinig voedingsstoffen en is een mindere stimulansen voor de jongere Axolotl.

Soorten wormen

Rode wormen zijn muggen larve en geen wormen.  Hun naam danken ze aan de heldere rode kleur. Ze leven in het bezinksel van vijvers en meren en voeden zich met slib. Rode wormen zijn erg voedzaam en uitgebalanceerd voedsel, maar zoals al eerder gezegd, probeer ze uit een vis-vrije omgeving te halen. Ik vind bevroren rode worm blokjes onmisbaar bij het groot brengen van jonge Axolotls en raad ze dan ook zeker aan.

Broze slibwormen, Lumbriculus variegatus, zijn een aquatische vorm van de regenworm. Ze zijn alleen veel dunner en kleiner dan de regenworm, en hebben een donkere bruine, bijna zwarte kleur. De voedingswaarde is nagenoeg gelijk aan dat van de regenworm. Ze kunnen gekweekt worden in gevangenschap, maar ook gekocht worden bij enkele dierenspeciaalzaken. Natuurlijk kunnen ze ook uit het wild gehaald worden, maar wederom, bij voorkeur uit een vis-vrije omgeving.

Grindallwormen worden veel gebruikt om de jonge Axolotls te voeden. Ze zijn een goede voedselbron, maar zijn vaak vettig, aangezien men ze voed met melk-doordrongen brood. Rode wormen en slipwormen dienen als hoofdvoedsel te worden beschouwd en de grindallwormen meer als tussendoortje.

Watervlo

Watervlo

Voedsel zoals watervlooien zijn een goede basis, erg voedzaam. Net als alle voedselbronnen uit de wilde natuur, zit hier ook weer het risico aan van ziektes en parasieten, wees dus voorzichtig. De watervlooien zijn uitermate geschikt als voedsel voor de Axolotl larve.

Kwaliteit voedsel is belangrijk

Een ding om te onthouden bij het voeden van Axolotls is dat ze goede kwaliteit voedsel nodig hebben, met weinig olie of vet. Ze kunnen leverklachten krijgen bij te veel vet voedsel (Tubifex en grindallwormen zijn hier een goed voorbeeld van). Tot slot, zorg er voor dat het voedsel goed gebalanceerd is qua proteïnen en vitamine. Het heeft geen zin om ze veel proteïnen te geven als ze weinig vitaminen binnen krijgen.

Kweken met de Axolotl

Axolotls bereiken seksuele rijpheid ergens tussen de 5 maanden en een aantal jaren, afhankelijk van de frequentie en kwaliteit van voedsel, en de temperatuur van het water en de voorwaarden waaronder de dieren worden gehouden. Over het algemeen zijn Axolotls vanaf ongeveer 18 cm klaar voor voortplanting. Vrouwen hebben de neiging om iets langer te doen over hun seksuele volwassenheid dan de mannetjes (meestal een verschil van een maand of twee).

Het is raadzaam dat u niet probeert te fokken voordat Axolotls ten minste 18 maanden oud zijn. Dit geeft hen de tijd om hun volledige grootte (groter dan 30 cm in veel gevallen) en toestand (een vrouwelijke Axolotl die klaar is om te fokken zal tegen het einde van het lichaam wat ronder zijn, van bovenaf bekeken) te bereiken. Naar mijn mening is het veiliger om met mannetjes te fokken in een eerder stadium dan de vrouwtjes, omdat ze veel minder fysieke stress hoeven te ondergaan tijdens het paarproces dan vrouwtjes. Er moet echt worden voorkomen dat vrouwtjes gaan fokken tot zij hun volledige grootte hebben bereikt.

Niet te vroeg beginnen met kweken

Axolotl - Ambystoma mexicanum - Dag 11 na uitkomen

Axolotl – Ambystoma mexicanum – Dag 11 na uitkomen

Er is een zeer goede reden om niet te vroeg te fokken met je vrouwelijke Axolotl(s). Een vrouwelijke axolotl kunnen meer dan 1000 eieren leggen. Het produceren van zo veel eieren is een aanslag op het metabolisme (spijsvertering) van het dier, en het lichaam geeft prioriteit aan de productie van eieren over de groei van het lichaam, wanneer het dier eenmaal geschikt is voor voortplanting. Aangezien vrouwtjes meerdere keren per jaar kunnen broeden, zodra de eerste eitjes zijn gelegd, zal het lichaam proberen de gelegde eieren te vervangen met nieuwe. Vrouwelijke Axolotls kunnen dan ziek worden op dit punt, tenzij de nodige zorg word verleend en voor een vrouw die nog steeds groeit in de lengte zal de stress alleen maar verhogen. Om dezelfde reden moeten vrouwen die onlangs hebben gefokt ten minste een maand worden weggehouden van de mannetjes, bij voorkeur twee of drie, om te herstellen.

Methoden

De meeste bronnen stellen dat het broedseizoen voor de Axolotls van december tot juni is. Ze kunnen echter gefokt worden op elk moment van het jaar, hoewel de meeste succes in het begin van het jaar worden geboekt. De eerste methode gebruikt veranderingen in de lengte van de lichtperiode om het paaien te triggeren. Mannetjes en vrouwtjes worden onderworpen aan een daling van de daglicht-periode gedurende enkele weken, vervolgens word dit langzaam aan weer verlengt. Daarna zet men een mannetje en een vrouwtje bij elkaar en meestal volgt er paringsgedrag.

In plaats van de verlichting kan men ook het ook proberen met een plotselinge verandering in temperatuur om het paringsgedrag te activeren. Men houd het paar apart voor een paar weken bij 20-22 ° C, vervolgens zet men ze allebei over in een bak met water op een temperatuur van ten minste 5 ° C lager. Deze thermische schok methode stimuleert meestal alleen de mannelijke Axolotl. Om deze procedure succesvol te laten zijn zal de vrouw op haar vruchtbaarst moeten zijn.

Jonge Axolotl met pootjes

Jonge Axolotl met pootjes

Mijn ervaring leert dat door het houden van Axolotls in een ruimte die ten minste gedeeltelijk seizoensgebonden veranderingen in licht (en temperatuur) ontvangt (een raam in de kamer) zal het fokken redelijk vanzelf gaan, meestal ten minste eenmaal van de winter en een keer in het voorjaar, mits de dieren voldoende te eten krijgen.

Een paar Axolotls in goede omstandigheden moeten ten minste eenmaal per jaar kunnen fokken. Axolotls kan paaien zonder duidelijke reden en op vreemde tijden van het jaar.

Paarvorming en kuitschieten

Het kuitschieten wordt ingeleid door de man. Hij zwemt in de buurt met een verhoogde staart met krachtige kronkelende bewegingen. De man geeft het vrouwtje kleine duwtjes bij haar cloaca en leidt haar rond de tank. De spermatofoor is een gemeenschappelijke “apparaat” in de salamanderwereld. Het is een pakket van sperma aan de top van een kegel van gelei. De man dropt tussen de 5 en 25 van deze dingen rond de tank als pogingen de vrouw te bevruchten. Ze pakt het sperma pakketje op in haar cloaca en de bevruchting vind intern plaats. De duwtjes die de man geeft kan zij ook doen en dit kan leiden tot een langdurige “dans” rond de tank.

Tussen een paar uur en twee dagen later begint ze met paaien, elk ei word afzonderlijk geworpen. Indien beschikbaar zal ze ze in planten leggen, maar zo niet, dan zal ze ze plaatsen door de hele bak, meestal aan rotsen, buizen en andere voorwerpen. Er kunnen tussen de 100 en meer dan duizend eieren gelegd worden in een worp, afhankelijk van de grootte van het vrouwtje en optimale conditie tijdens de paaitijd. Wanneer de vrouw klaar is met leggen is het het best voor haar om haar te verwijderen van de man.

Eieren

Wanneer de moeder een albino was, zullen de eieren pigementloos zijn. Normale eieren zijn donker bruin. Als de nakomelingen niet albino zijn zal pigment verschijnen tijdens ontwikkeling van het embryo. De eieren komen ongeveer na 2 tot 3 weken uit. Ontwikkeling lijkt optimaal te zijn wanneer de eieren zijn gekoppeld aan planten. Dit is te wijten aan de circulatie van water rond het ei.

Ervan uitgaande dat de eieren zijn bevrucht moet de meerderheid van de eieren uitkomen, mits bewaard in goed belucht water. Een lucht- en circulatiepomp in de bak zal nuttig zijn, maar deze mag zeker niet te krachtig zijn. Bij 20 ° C doen de eieren er ongeveer 17 dagen over om uit te komen.

Axolotl Video’s

Auteur

Erik Rensink

Copyright foto’s

Erik Rensink

Onze lezers score
[Totaal: 1 Gemiddeld: 5]

Extra informatie

Familie

Geslacht

Soortnaam

Herkomst

Lengte Minimaal

Lengte Maximaal

Temperatuur minimaal

Temperatuur maximaal

pH minimum

pH maximum

Broedgedrag

Dieet

Zone

Karakter

Beoordelingen

  1. IGN Network

    Interesante blog over de axolotl.
    Legt goed uit wat je voor de axolotl nodig hebt en waar hij vandaan komt.
    Ik heb dit voor mijn werkstuk gebruikt en ik verwacht een goed cijfer dus bedankt voor de uitleg en info.

    8/10
    IGN-

Een beoordeling toevoegen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *