Corydoras schwartzi

De Corydoras schwartzi is een van de mooi getekende corydoras soorten. Het zijn echte scholenvisjes en moeten met minimaal 10 stuks gehouden worden.

Beschrijving

De Corydoras schwartzi

De familie Callichthyidae omvat een steeds groter wordende groep familieleden. In het geslacht Corydoras zitten nu alleen al 211 beschrijven soorten. Daarnaast zijn er nog heel wat soorten die nog beschrijven moeten gaan worden. In 1963 is de Corydoras schwartzi beschreven door Rössel.

Beschrijving

De Corydoras schwartzi kan een lengte bereiken van zo’n 6 centimeter. Ze zijn zwart-wit gevlekt met een goudgeel oplichtende voorkant van de eerste rugvinstraal. Over het oog loopt een brede zwarte band vanaf de rugvin tot aan de kieuwdeksels. Op het zilverwitte lichaam vormen de zwarte vlekjes onderbroken horizontale rijen, op de staartvin onderbroken verticale rijen. Ze hebben ook baarddraden.

Het Aquarium

Voor deze vissen is een aquarium nodig van 80 centimeter. De bak inrichten met losse beplanting, maak van kienhout en stenen wat schuilplaatsen. Voor de bodem is fijn zand nodig waarin ze lekker kunnen grondellen en hun baarddraden niet kunnen beschadigen. Een goede waterverzorging is belangrijk.
Zorg dat het wateroppervlak open blijft, ze gaan namelijk weleens aan het oppervlak ademhalen (darmademhaling, ze slikken de lucht in en persen die dan door de darmen).

Het is een vreedzame, soms schuwe scholenvis die je in een groepje van minimaal 10 stuks in het aquarium kunt houden. In de natuur leven ze in hele grote scholen van duizenden exemplaren. Ze zijn prima geschikt voor in een gezelschapsaquarium, niet samenhouden met cichliden.

Water:
Temperatuur: 20-25 graden.
PH: 6-7,5
GH: 8-12

Dieet

Ze lusten klein levend voer, zoals rode, witte en zwarte muggelarven, tubifex, cyclops en artemia, ook droogvoer.

Kweek

De kweek is vrij eenvoudig. Ze zetten tot zo´n 130 eieren af, meestal in de hoeken van het aquarium. De eitjes losmaken of samen met het substraat overbrengen naar een kweekbak. De eitjes komen na 2 à 3 dagen uit. De jongen kun je opkweken met stofvoer of pas uitgekomen artemia-naupliën.

Vervoer van Corydoras

Veel Corydoras soorten hebben een giftig zelfverdedigingsmechanisme om te voorkomen dat ze worden opgegeten door grotere vissen. In geval van gevaar kunnen ze de stekels in hun rugvin en borstvinnen uitspreiden en op slot zetten. Hierdoor blijven ze in de bek of keel van de aanvaller steken waardoor een andere vis het wel uit zijn hoofd laat om een Corydoras te willen doorslikken. Ook bij het uitvangen van een Corydoras met een netjes blijven ze geregeld met deze stekels in het netje hangen. Pas op bij het losmaken, als de stekel in je huid komt kan hij gedeeltelijk afbreken en in de huid achterblijven. Deze wondjes zijn pijnlijk en gaan vaak ontsteken.

Naast de puntige stekels kunnen een aantal Corydoras soorten een gifstof afgeven aan het water wanneer ze gestrest zijn of in gevaar verkeren. Bij vervoer in een te kleine hoeveelheid water of teveel Corydorassen in de kleine ruimte kan dit leiden tot snelle sterfte onder de vissen. Vervoer de Corydoras dus bij voorkeur alleen met andere Corydorassen en met niet teveel in één zak. Omdat er nog maar weinig onderzoek naar dit gif is gedaan is niet duidelijk of dit gif vanuit de kieuwen of vanuit de stekels wordt verspreid. Men denkt dat in ieder geval de Corydoras adolfoi, Corydoras arcuatus, Corydoras melini, Corydoras metae, Corydoras panda, Corydoras robineae, Corydoras rabauti, Corydoras atropersonatus, Corydoras sterbai en Corydoras trilineatus over dit gif beschikken maar het is raadzaam ook bij de andere soorten op te letten.

Auteur

Coby

Copyright foto’s

Andy Gordon

Extra informatie

Familie

Geslacht

Soortnaam

Karakter

Sociaal Gedrag

Broedgedrag

Dieet

Zone

Herkomst

Landen

Ecosysteem

Lengte Minimaal

Lengte Maximaal

Temperatuur minimaal

Temperatuur maximaal

pH minimum

pH maximum

GH minimum

GH maximum