Eigenmannia virescens – Groene Mesvis

De Eigenmannia virescens of Groene Mesvis kan met behulp van electrische communiceren met soortgenoten. Daarnaast worden de pulsen gebruikt om prooien op te sporen.

Beschrijving

Eigenmannia virescens – Groene Mesvis

De Eigenmannia virescens is voor het eerst beschreven door Valenciennes in 1836. Oorspronkelijk heeft deze soort de naam Sternachus virescens gekregen, momenteel wordt deze naam echter gezien als synoniem. Na verloop van tijd zijn ook de synoniemen: Sternopygus tumifrons en Sternopygus lineatus aan deze soort gegeven. De familienaam Eigenmannia is een verwijzing naar de wetenschapper Eigenmann die veel onderzoek naar dieren heeft gedaan.

Beschrijving

Het lichaam van de Groene Mesvis is groen en geheel doorzichtig. Hierdoor valt onder andere de ruggengraat te zien. Aan de onderkant van de flanken lopen twee donkere horizontale lijnen. Een andere opvallende kenmerk is dat deze soort geen staartvin heeft. De naam mesvis ontleent de vis aan zijn langgerekte, spitse lichaam waardoor het de vorm krijgt van een mes.

Het geslachtsonderscheid kan worden gemaakt door te kijken naar de grootte van de vissen. Mannetjes kunnen twee keer zo groot worden als vrouwtjes.

Herkomst en habitat

De Eigenmannia virescens heeft een erg groot verspreidingsgebied in Zuid-Amerika. Hij is te vinden aan de oostkant van de Andes. Vanaf hier beslaat het verspreidingsgebied bijna het gehele noordelijke deel van het continent.

Door zijn grote verspreidingsgebied komt de Eigenmannia virescens in uiteenlopende biotopen voor. Ze zijn te vinden in zwart en wit water. Desondanks hebben ze de voorkeur aan diepe, stilstaande wateren. Hier houden ze zich graag op bij de bodem die vaak bestaat uit plantendelen.

Dieet

Deze dieren zijn carnivoor. Ze eten met name levend voer zoals: tubifex, wormen, slakken en kleine visjes. Als de dieren eenmaal gewend zijn aan aquaria kunnen ze worden gewend aan diepvriesvoer. Sommige exemplaren eten uiteindelijk zelfs droogvoer.
Bij het zoeken naar voedsel gebruikt de Eigenmannia virescens zwakke elektrische signalen. Deze signalen worden gebruikt om actief naar een prooi te zoeken. Ze zullen dus actief door de bak zwemmen en niet in een hinderlaag liggen afwachten tot er toevallig een slachtoffer voorbij zwemt. Als de vissen hun prooi eenmaal hebben gevonden zullen ze er achteruit langs zwemmen. Hierdoor “scannen” de vissen hun prooi en weten ze precies waar deze zich bevindt. TIjdens dit proces positioneren ze zich zo dat hun kop zich naar hun prooi toe beweegt. Zodra het voedsel in de buurt van hun mond zit zullen ze deze met een snelle beweging verorberen.

Het aquarium

Het aquarium moet naast veel planten ook voldoende schuilmogelijkheden bevatten in de vorm van hout en stenen. De vissen zullen drijfplanten op prijs stellen aangezien die het licht dempen. In het water mag geen tot een zwakke stroming aanwezig zijn. Zorg wel voor een sterke filter aangezien de vissen slecht tegen vervuiling en wisselende water condities kunnen.
Door zijn carnivore dieet en aanzienlijke grootte is het geen geschikte medebewoner voor kleine vissoorten. Deze zullen worden aangezien voor voer. Tegenover andere grotere vissen zullen ze vredelievend zijn. De vissen hebben onderling complexe sociale verhoudingen. Soortgenoten van de Eigenmannia virescens kunnen onderling communiceren door middel van zwakke elektrische pulsen. Opvallend is dat de pulsen van vrouwtjes sterker zijn dan mannetjes. De vissen gebruiken de pulsen dus niet alleen voor het detecteren van objecten maar ook voor onderlinge communicatie. Ondanks deze onderlinge communicatie, kunnen vechtpartijen voorkomen. Deze leveren vaak geen verwondingen op.

Kweek

De kweek van deze vissen kan lastig zijn. Om de Eigenmannia virescens over te laten gaan tot afzetten kan het regenseizoen worden nagebootst in een aquarium met zacht zuur water (DH tussen de 2 en 4). Dit kan worden gedaan door koeler water met een gieter over de loop van enkele uren op het water te gieten. Het afzetten van de eitjes zal dan ‘s ochtends gebeuren. Dit gebeurt in verschillende achtereenvolgende paringen waarbij elke keer een aantal eitjes gelegd worden. De eitjes zullen worden gelegd tussen de wortels van drijfplanten. De gehele paring duurt daardoor 3 tot 6 uur. Uiteindelijk kan een vis dan 100 tot 200 eitjes leggen. De eitjes kunnen vervolgens worden verwijderd van de ouderdieren. De jonge visjes kunnen daarna worden gevoerd met Artemia naupliën.

Video

 

Auteur

R. Eltingh

Copyright foto’s

John de Lange

Bronnen

Eigenmannia virescens summary page. (n.d.). Retrieved July 15, 2017, from http://www.fishbase.org/summary/12221

Hopkins, C. D. (1974). Electric communication: functions in the social behavior of Eigenmannia virescens. Behaviour, 50(3), 270-304.

Kramer, B., & Otto, B. (1988). Female discharges are more electrifying: spontaneous preference in the electric fish, Eigenmannia (Gymnotiformes, Teleostei). Behavioral Ecology and Sociobiology, 23(1), 55-60.

M. (n.d.). Glass Knife Fish | Eigenmannia virescens. Retrieved July 15, 2017, from http://fish.mongabay.com/species/Eigenmannia_virescens.html

Nanjappa, P., Brand, L., & Lannoo, M. J. (2000). Swimming patterns associated with foraging in phylogenetically and ecologically diverse American weakly electric teleosts (Gymnotiformes). Environmental Biology of Fishes, 58(1), 97-104.

Extra informatie

Familie

Geslacht

Soortnaam

Synoniemen

, , ,

Nederlandse Namen

Karakter

Sociaal Gedrag

Broedgedrag

Dieet

Zone

Herkomst

Landen

, , , , , , , , , , ,

Ecosysteem

, , , , ,

Lengte Maximaal

Lengte Minimaal

GH maximum

GH minimum

pH maximum

pH minimum

Temperatuur maximaal

Temperatuur minimaal

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Wees de eerste om “Eigenmannia virescens – Groene Mesvis” te beoordelen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *