Placidochromis electra

De Placidochromis electra, een van de rustigste Utaka uit het Malawi Meer, 2 mooie zwarte strepen op een metallic blauw lichaam geven deze soort een zeer fraai uiterlijk!

Beschrijving

Eerstbeschrijving

In het april-nummer 1979 van Tropical Fish Hobbyist beschreef Warren E. Burgess de soort als Haplochromis electra op pagina’s 91-94.

Namen

Handelsbenaming: “Haplochromis Jahni”, “Deep Water Haplochromis”
Synoniemen: Haplochromis electra, Cyrtocara electra.

Verspreiding

Endemische soort van het Malawimeer. De dieren waarop de soortbeschrijving plaatsvond waren afkomstig van Likoma Island. Ze worden meestal aangetroffen op een diepte tussen 20 en 30 meter; reden waarom in Amerika de soort aanvankelijk ook “Deep-Water-Haplochromis” werd genoemd. Intussen zijn ook kleine populaties waargenomen bij Fort Maguire, langs de kusten van Mozambique en ten noorden van Nkhata Bay. Deze populaties zijn zeer donker van kleur en missen het lichte blauw van de Likoma populatie.

Grootte

De mannetjes van Placidochromis electra worden maximaal ongeveer 17 cm; de wijfjes tot ongeveer 13 cm.

Lichaamsvorm

Relatief hoog lichaam dat zijdelings sterk samengedrukt is.

Kleur en tekening

Het kleurenpatroon kan, zoals bij vele aanverwante soorten, verschillen alnaargelang de ouderdom en de gemoedsgesteldheid van de dieren. Een kenmerk dat echter bij alle dieren duidelijk naar voren treedt zijn twee donkere banden; de eerste van de bovenkant van het oog naar de mondhoek, de tweede vlak achter het kieuwdeksel op het lichaam. Afhankelijk van de stemming varieert de grondkleur van mannetjesdieren van zilvergrijs naar stralend hemelsblauw of turkooisblauw. Naast de twee bovengenoemde dwarsbanden komen op het lichaam nog vijf tot zes minder duidelijke banden voor, die qua intensiteit naar achter toe afnemen. Wijfjes blijven zilvergrijs met hoogstens een blauwe glans over de flanken. Buik- en aarsvin zijn overwegend zwart, de rugvin blauwachtig met een gedeeltelijke zwarte submarginale band en een geeloranje zoom.

Geslachtsonderscheid

Mannetjes zijn meestal te herkennen aan het schitterend blauwe kleed, doch bange dieren willen wel het wijfjeskleed imiteren. Verder blijven de wijfjes ook in lengte achterop.

Kweek

Maternale muilbroeder.

Voeding

Placidochromis electra blijkt in het aquarium geen gespecialiseerde kostganger te zijn. Levend, diepgevroren en droogvoer wordt zonder problemen aanvaard. In zijn natuurlijk biotoop wordt de soort geregeld aangetroffen bij grote Lethrinops-soorten, die met de kop in het zand duiken om voer op te delven, waarvan Placidochromis electra dankbaar profiteert.

De Placidochromis electra is daar een echte opportunistische eter, in plaats van in het zand te duiken en voedsel uitzeven volgt hij vaak andere soorten als de Taeniolethrinops praeorbitalis of scholen Lethrinops. De wolken zand die opgeworpen worden door deze soorten trekken de electra aan als een magneet.

Aquariuminrichting

Bij voorkeur een ruim aquarium met enkele schuilplaatsen. Dit hoeft zeker geen rotsbiotoop te imiteren, vermits voldoende zwemruimte en een zandbodem de voorkeur wegdragen. Planten worden met rust gelaten in het aquarium – ze verhogen schijnbaar zelfs nog de kleurenpracht van de dieren – alhoewel ze in het natuurlijk biotoop vermoedelijk eerder schaars zijn.

Video

Auteur

Walter Deproost

Copyright foto’s

Wimmels 
J. de Lange

Extra informatie

Familie

Geslacht

Soortnaam

Synoniemen

,

Karakter

Sociaal Gedrag

Broedgedrag

Dieet

Zone

Herkomst

Landen

Ecosysteem

Locaties

, , , , , , , , , , ,

Lengte Minimaal

Lengte Maximaal

Temperatuur minimaal

Temperatuur maximaal

pH minimum

pH maximum

GH minimum

GH maximum

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Wees de eerste om “Placidochromis electra” te beoordelen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *