Priapella olmecae

De Priapella olmecae heeft een hoge lichaamsbouw en een bovenstandige bek. De ongepaarde vinnen bezitten een fraai oranje rand. De eerste indruk is dat het lichaam niet fraai gekleurd is, maar bij een juiste lichtinval heeft het een paarsblauwe glans.

Beschrijving

Priapella olmecae

De Priapella olmecae heeft een hoge lichaamsbouw en een bovenstandige bek. De ongepaarde vinnen bezitten een fraai oranje rand. De eerste indruk is dat het lichaam niet fraai gekleurd is, maar bij een juiste lichtinval heeft het een paarsblauwe glans. De iris is, net als bij de andere leden van het genus Priapella, op het kieuwdeksel bevindt zich een blauwe vlek. De mannetjes hebben vanaf de staartwortel tot aan het gonopodium een kiel aan de onderkant van het lichaam. Deze kiel bestaat uit opstaande schubben. De fraaie kleuren maken de soort tot de mooiste vertegenwoordiger van het genus. Priapella olmecae worden ongeveer 6 centimeter groot, de mannetjes worden enkele centimeter kleiner.

Synoniem: Priapella olmaceae
Nederlandse naam: Olmekene blauwoogje.
Eerste beschrijving:M.K. Meyer&H.E. Perez (1990) Priapella almeca sp.n, a
new species from Veracruz (Mexico). Zoologische abhandlungen Staatliches Museum
Fur Tierkunde Dresden (12): 121-126.

Naamgeving

Priapella-van het Griekse woord Priapus afgeleid, wat mannelijk geslacht betekent. Olmeca-genoemd naar de Olmeken, een indianenstam die voor de komst van de Spanjaarden, tot ca. 425 v. Chr. Leefden in de huidige staten Veracruz en Tabasco in Mexico.

Verspreiding

Deze soort heeft een klein verspreidingsgebied en komt slechts voor in een aantal stroompjes uit de los Tuxlas bergen in de staat Veracruz (Mexico). Deze stroompjes bevinden zich ten noorden van het Catemaco meer in de buurt van het plaatsje Playa Agua Fria. In 1996 bezocht Kees de Jong het gebied en na een rit van een half uur over een onverharde weg richting Playa Escondida kwamen we bij een stroompje aan waar de olmeken blauwoogjes zwommen. Het bezoek vond plaats aan het einde van de droge tijd en het stroompje was toen maximaal drie meter breed en zo een 80 cm diep, In de omgeving stonden veel bomen en deze zorgden voor zeer veel schaduw, De kinderen noemden dit stroompje de Rio de la Basura (rivier van het vuilnis).

De bedding bestond uit rolkeien en grote kiezels. Waterplanten waren niet aanwezig. Naast Ciclides werden ook nog verschillende levendbarende tandkarpers gevangen o.a Pseudoxip-
Hophorus bimaculatus, de groene zwaarddrager (Xiphophorus helleri) en de molly Poecilia mexicana.

Verzorging en kweek

Ik heb deze soort verschillende keren geprobeerd te houden, helaas lukte mij het zeer moeilijk om ze op langer termijn in leven te houden, waarschijnlijk komt dit omdat Priapella soorten moeilijke eters zijn, dit komt doordat ze het voedsel van de oppervlakte moeten weg halen. Ook hebben ze erg veel behoefte aan een flinke stroming in het aquarium, die de hele dag aanhoudt Priapella`s zwemmen erg graag tegen deze stroming in.

Priapella`s hebben net als alle Xiphophorus soorten erg veel behoefte aan levend voedsel, dit geeft natuurlijk erg veel problemen bij veel verschillend levend voedsel dat erg snel naar de bodem zakt.
Ook de lengte van het aquarium was bij mij een groot probleem, omdat ze voortdurend zwemmen, hebben ze natuurlijk wel een groot aquarium nodig minimaal 100cm lang, in ieder geval een groot oppervlakte.

Sommige palentarium houders hebben Priapella soorten in het palentarium zwemmen, in het palentarium krijgen ze weinig diepte, ongeveer 50 cm maar wel een groot zwem oppervlakte meer dan 100cm.

Ook is het erg belangrijk voor Priapella soorten om in een groepje van enkele vissen te zwemmen, het liefst van verschillende grootte`s.

Priapella`s eten erg graag hun jongen op, dus is het beste om het zwangere vrouwtje op precies het juiste moment apart te zetten, en in een afzonderlijk aquarium de jongen geboren te laten worden.
Ik zag vaak bij Kees de Jong dat hij de vrouwtjes apart zetten in een groot aquarium speciaal voor dit doel ingericht, in dit specifieke aquarium had Kees erg veel planten en ander materiaal waar de jongen zich voor hun moeder kunnen verstoppen.
Ook houden Priapella`s niet van een te hoge temperatuur de beste temperatuur is rondom de 23 graden celsius, dit gaf mij natuurlijk`zomers een zeer groot probleem boven in de flat waar ik woon, waar het erg snel erg warm is.

Ik heb deze soort ook buiten geprobeerd te houden helaas lukte dit bij mij niet.

Ik wil nog iets beschrijven over de balts die best wel apart genoemd mag worden, tijdens de balts zwemmen de mannetjes zigzaggend voor hun partner langs, zodat beide zijden van het lichaam aan het vrouwtje worden getoond. De vinnen worden dan gespreid en het gonopodium af en toe naar voren wordt gedraaid. Indien het vrouwtje bereid is om te paren, blijft ze in het water hangen, zodat het mannetje haar kan bevruchten. Hierbij wordt bijna een koprol gemaakt, waarbij de kop in de richting van het achterlichaam van het vrouwtje komt. Vrouwtjes die niet bereid zijn om te paren, zwemmen weg of drukken zich tegen de bodem aan.

Het aantal jongen dat per worp geboren word ligt rond de 25 stuks, helaas zijn sommige jongen beschadigt aan de zwemblaas, die daardoor uiteraard niet goed kunnen zwemmen. Deze kunnen het beste meteen worden verwijderd uit het aquarium.

De jongen kunnen meteen worden gevoerd met artemia-nauplien en ander klein levend voer. Zodra de jongen groot genoeg zijn kan er worden begonnen met wat groter levend of diepvries voer. In deze fase is het van zeer groot belang om de jongen goed en zo vaak mogelijk te voeren. Net als de volwassen vissen eten ook de jonge nauwelijks van de bodem, Het is daarom aan te raden om wat andere aquarium bewoners op de bodem te laten zwemmen bv. Corydorassen die het voedsel dat op de bodem valt op te eten.

Uiteraard wordt het aquarium erg snel troebel en vuil hierdoor is het noodzakelijk om vaak water te verversen. Liefst iedere week 1/3 van al het aquarium water, dit komt de groei en ook de voortplanting ten goede.

Om de groep op een langer termijn in stand te houden, zullen er regelmatig verschillende vrouwtjes
apart gezet moeten worden. Hierdoor houdt men de genetische variabiliteit goed en sterk, als men dit niet doet komt op den duur alles van het zelfde vader en moeder dier en worden er minder en vaak ziekelijke jongen geboren.

Voedsel

Ik blijf het in ieder stuk dat van mijn hand afkomt herhalen dat Xiphophorus soorten erg veel levend of diepvries voedsel nodig hebben, dat uiteraard zo afwisselt mogelijk dient te zijn, bij dit genus is het van zeer groot belang dat het voedsel niet direct naar de bodem verdwijnt.

Johan Ezeman heeft hier al eens eerder over geschreven, onder het stukje Priapella intermedia terug te vinden op mijn site` April 2007.
Johan Ezeman laat steeds enkele bv rode muggen larven per stuk naar de bodem vallen, zodat zijn vissen het voer steeds kunnen pakken en kunnen bereiken, in ieder geval niet alles in een keer naar de bodem laten vallen maar zeer geleidelijk.
Als men deze techniek steeds toepast, kan men verschillend diepvries en of levendvoer aan de vissen geven.
Ik zal een kleine opsomming geven, uiteraard al het levend voedsel wat er in de handel verkrijgbaar is zoals: rode,witte en zwarte muggen larven, artemia,cyclops en watervlooien, kleine vliegjes zonder vleugels die ook aan reptielen worden gegeven erg leuk om te zien hoe ze deze van het oppervlakte grijpen.
De jongen groeien het snelst en het gezondst op als men meerdere keren per dag kleine hoeveelheden voedsel aanbied, dit voedsel kan bestaan uit artemia nauplien, tropische infuus, encytreeen enz.

Het is zeker aan te raden om er wat vissen in te zetten die de bodem op ruimen zoals bv Corydorassen, kreeftjes en garnaaltjes (uiteraard de wat grotere soorten).

Als men de jongen goed voert zijn ze ongeveer na 6 maanden geslachts rijp het duurt echter meer dan 1 jaar voor ze volledig uit gegroeid zijn en zich op hun mooist aan u kunnen tonen.

Nog wat opmerkingen

Het genus Priapella wordt als een zustergenus van Xiphophorus gezien, dit houdt in dat beide eenzelfde voorouder hebben.

Uit onderzoek van Basolo (1995) bleek dat de vrouwtjes van de olmeken blauwoog voorkeur hebben voor mannetjes met een (kunstmatig) zwaard. Een voorkeur die ze delen met de zwaarddrager vrouwtjes en die waarschijnlijk afkomstig is van hun gemeenschappelijke voorouder.

In een vervolgonderzoek van Basolo & Delaney (2001) werd duidelijk dat de voorkeur voor een zwaard niet alleen voor de vrouwtjes geldt. Ook de mannetjes blijken voorkeur te hebben voor een partner met een kunstmatig zwaard. Schartl,Meyer & Wilde (2006) hebben DNA onderzoek gevoerd op de soorten uit het genus Priapella. De resultaten hiervan toonden aan dat de olmekenblauwoog het nauwste verwant is aan Priapella intermedia.

Video

Auteur

Kees de Jong en Leo van der Meer – leo-aquarium.blogspot.nl

Copyright foto’s

Leo van der Meer

Literatuur

A.L. Basolo (1995):Phylogenetic evindence for the role of a pre-existing bias in a sexual selection.(259):307-311

A.L. Basolo (2002):Congruence between the sexes in pre-existing receiver responses. Behavioral Ecology (6): 832-837
A.L. Basolo &K.J. Delaney (2001): Male biases for male characteristics in females in Priapella almecae and Xiphophorus helleri. Ethology (107): 431-438
K.de Jong (1998): De fraaiste Priapella:Priapella olmecae.
Meyer&Perez,1990. Poecilia Nieuws (3):40-46
K.de Jong (2001)De olmeken-blauwoog Priapella olmecae.
Het aquarium (5):146-149
D.Lambert (1996): The beautiful blei-eyes. Poecilia Nieuws (5):130-132
M.Schartl, M.K. Meyer&B.Wilde (2006) Description of Priapella chaumulae sp.N.-a new poeciliid fish from the upper rio Grijalva system,Tabasco,Mexico (Teleostei:Cyprinodontiformes:Poeciliidae). Zoologische Abenhandlungen (55):59-67.

Extra informatie

Familie

Geslacht

Soortnaam

Herkomst

Landen

Lengte Minimaal

Lengte Maximaal

Temperatuur minimaal

Temperatuur maximaal

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Wees de eerste om “Priapella olmecae” te beoordelen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *