Pygocentrus cariba

De Cariba staat bekend als een bijzonder vraatzuchtige soort en is een van de drie piranha-soorten die als potentieel gevaarlijk voor de mens wordt beschouwd (al zijn er geen bevestigde aanvallen met fatale afloop bekend).

Uiterlijk

De kleur van de buik, die kan varieren van oranje-geel tot dieprood, loopt op tot ongeveer halverwege de zijlijn: daarboven is het lichaam zilver-kleurig tot grijs. Naar mate de vis ouder wordt, worden de flanken of lichter (meer geel-achtig grijs) of donkerder (donkergrijs, oms bijna zwart). Achter de kiewdeksel bevindt zich de typerende zwarte schoudervlek.

De onderkaak, gezicht, borst-, buik- en anaalvinnen zijn meestal globaal dezelfde kleur als de buik (meestal iets donkerder). De andere vinnen zijn doorschijnend grijs of zwart. De staartvin kent een heldere verticale band door het midden, en is groot en krachtig, waardoor de Rode Piranha korte afstanden zeer snel kan overbruggen.

Het profiel van de kop is convex, met een bijzonder krachtige en gespierde onderkaak bezet met messcherpe driehoekige tanden. De bovenkaak bevat soortgelijke tanden, maar dan kleiner van formaat: als de vis zijn bek sluit, passen tanden van boven- en onderkaak precies in elkaar, als het ware als een berenval. De tanden worden hooguit een paar milimeter groot, en worden per rij vervangen: piranha’s blijven gedurende practisch hun hele leven tanden wisselen. Alleen bijzonder oude exemplaren willen nog wel eens permanent tanden missen.

De ogen zijn in de meeste gevallen zilver van kleur. Een donkere band loopt diagonaal door het oog ter camouflage. De neusgaten zijn goed zichtbaar, en voorzien van een kleine huidflap die waterstromen de neus in geleiden: piranha’s hebben een bijzonder goed ontwikkelde reukzin, en kunnen tot op grote afstand bloed in het water opmerken.

Jonge Cariba Piranha’s zijn zilverkleurig, bedekt met zwarte stippen, en vanaf een centimeter of 5 wordt de schoudervlek al zichtbaar. Bij jonge vissen heeft de kop, net als bij de jongen van de beide andere Pygocentrus-soorten, een meer concaaf profiel, en is daarom snel te verwarren met jonge Serrasalmus-piranha’s.

Als ze een lengte van zo’n 5-8 centimeter hebben bereikt verschijnt langzaam de kenmerkende oranje tot rode kleuring van buik en vinnen. Als ze nog een paar centimeter groter zijn begint de bovenkant van de flanken langzaam donkerder te worden. Na 16-20 maanden zijn piranha’s volwassen en geslachtsrijp, en zien ze eruit zoals boven beschreven.

Maximale grootte: Alhoewel deze soort 40cm. in lengte kan bereiken wordt hij in gevangenschap zelden groter dan 25-30cm.

Afwijkende/unieke uiterlijkheden:

  • Zilveren ogen.
  • Duidelijk zwarte vlek op de schouders.

Inrichting

Planten, kienhout en/of rotsen zorgen voor schuilplaatsen. De verlichting dient gedimd te zijn, aangezien deze dieren erg schichtig en schuw worden bij te felle verlichting. Een krachtig filtersysteem is een absolute vereiste, aangezien deze roofvissen grote hoeveelheden afvalstoffen produceren en nogal slordige eters zijn. Een filter met minimaal een capaciteit van minimaal 1,5x het aquarium is ten zeerste aan te raden. Een stromingspomp kan geplaatst worden om het water wat extra in beweging te brengen, maar houd er rekening mee dat deze dieren van nature niet in snelstromend water leven.

Voeding

De Cariba staat bekend als een vis die altijd hongerig is, en in het algemeen niet moeilijk doet als het op voer aankomt. Voedsel dat meestal probleemloos wordt aangenomen is onder meer vis (filets, bevroren en levend), schaaldieren en kreeftachtigen (garnalen, krill, krab en kreeft, mosselen), insecten (regenwormen, meelwormen, vliegen), pelletvoer, en voor de ‘liefhebbers’ van horror in het aquarium zelfs kleine zoogdieren (muizen, ratten, hamsters – zeker niet aanbevolen vanwege de kans op verwondingen, de introductie van ziektekiemen en de rotzooi waar je mee blijft zitten – haar in de filters!)

Gevogelte-vlees wordt door deze soort bijzonder gewaardeerd: in het wild is waargenomen dat ze zich tijdens het broedseizoen onder de nestbomen van watervogels verzamelen om zich te goed te doen aan kuikens die zo onfortuinlijk zijn uit hun nest in het water te vallen. In gevangenschap dient men echter producten als kip- en kalkoenfilet met mate te voeren, gezien de aanwezigheid van onnatuurlijke elementen als (groei)hormonen en conserveermiddelen.

Daarnaast kan op kleine schaal, dat wil zeggen niet vaker dan een, twee keer per maand bij wijze van traktatie, rundvlees, varkensvlees, gevogelte of orgaanvlees (runderhart) gevoerd worden: zorg ervoor dat het ongekruid is en 100% vetvrij, daar piranha’s moeite hebben met het verteren van vetstoffen (vanwege het inherent hogere vetgehalte moeten deze items dan ook zeer spaarzaam gevoerd worden!).

Naast dit dierlijke dieet kunnen ook geprepareerde voedsel-items zoals droogvoer met dierlijke en/of plantaardige bestanddelen (pellets, tabletten, vlokken), gevriesdroogd en bevroren voer (muggenlarven, bloedwormen) en in sommige gevallen zelfs groenten, fruit, zaden en noten.

Wat men ook kiest als hoofdmoot van het dieet, het is van belang om een zo gevarieerd mogelijk dieet aan te bieden. Een uitstekende manier om een voedzaam en afwisselend dieet op te zetten is het zelf maken van voederblokjes: maak een grof mengsel van de ingredienten die je wil gebruiken en eventueel vitaminepreparaten / voedingssuplementen, vermeng dit met gelatine, en giet het mengsel in een ijsblokjesvorm. Vries dit vervolgens in.

Karakter

De Cariba staat bekend als een bijzonder vraatzuchtige soort en is een van de drie piranha-soorten die als potentieel gevaarlijk voor de mens wordt beschouwd (al zijn er geen bevestigde aanvallen met fatale afloop bekend).

Een laatste waarschuwing: ondanks hun vaak terughoudende en schuwe karakter mag men een ding nooit vergeten: onderschatting kan tot zeer ernstige verwondingen leiden. Een piranha die zich bedreigd of in het nauw gedreven voelt zal niet aarzelen te bijten, en een volwassen exemplaar kan met gemak een vinger in zijn geheel afbijten!

Kweek

De Cariba Piranha is een handvol keren in gevangenschap gekweekt, maar dit zijn toevalstreffers: op grote schaal kweken is nog niet gelukt. De procedure schijnt grotendeels gelijk te zijn aan die van Pygocentrus Nattereri.

 

 

 

Auteur

Aldert

Copyright foto’s

Aldert

Onze lezers score
[Totaal: 0 Gemiddeld: 0]

Extra informatie

Familie

Geslacht

Soortnaam

Herkomst

Lengte Minimaal

Lengte Maximaal

Temperatuur minimaal

Temperatuur maximaal

pH minimum

pH maximum

GH minimum

GH maximum

Sociaal Gedrag

Broedgedrag

Dieet

Zone

Karakter

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Wees de eerste om “Pygocentrus cariba” te beoordelen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *