Zeewater

Toxopneustes pileolus – een zee-egel met wat risico’s

Toxopneustes pileolus – een zee-egel met wat risico’s

Door de jaren maak je wat mee en doe je soms domme dingen als aquariaan. Er begint wel eens per ongeluk een hevel of je verwarming staat nog aan tijdens het water wisselen. Zeker als je al wat langer met de hobby bezig bent sta je niet meer te kijken van dit soort domme dingen. Je zucht een keer diep en pakt de dweil of portemonnee.

Echte domme dingen… die doen we soms. Soms willen we iets en gaan we lezen. Avonden verder kom je tot de conclusie dat je iets niet moet doen, maar tja je ligt er wakker van en wilt het toch.

Grootste blunder

Onlangs kwam ik een plek tegen waar je de domste dingen mocht vertellen, dan hoef ik niet heel lang na te denk om het domste te vinden. Mijn allerdomste moment ooit was mijzelf laten steken door de Toxopneustes pileolus.

15 jaar geleden had ik een zoutwater aquarium met deze egel en nog steeds ben ik helemaal fan van egels. Ik kan er uren naar kijken en verwonder me over hoe de natuur dit soort leven heeft gemaakt. De Toxopneustes pileolus is zo een zee-egel waar ik weg van ben. Er zit alleen een keerzijde aan dit prachtige dier.

Een Toxopneustes pileolus is een egel uit de Echinoidea klasse en komt vooral voor in de Indo-West pacific regio. Je vindt hem daar tussen de koralen op zoek naar algen en detrius om op te leven. Uitzonderlijke modellen kunnen relatief groot worden. Er zijn exemplaren van wel 20+ centimeter gevonden.

De bijnaam van deze egel is een Flower. Dit omdat de pedicellaria opvallend aanwezig zijn bij deze soort. Pedicellaria zijn kleine klauwtjes die open en dicht kunnen en gif injecteren. Het gif komt dus niet uit de stekels die je ziet zitten maar uit deze kleine klauwtjes. Als de pedicellaria open staan dan ziet er dit uit als een boeket van bloempjes. Elke klauw heeft 3 “tanden”. Deze kunnen open en dicht vouwen en in het midden zit een vaak paarse of rode stip.

Veiligheid voor alles

Gezien mijn liefde voor egels kwam ik deze uiteindelijk op het spoor. Ze worden eigenlijk niet ingekocht door winkeliers of groothandels, maar als je er naar vraagt kunnen ze netjes officieel Nederland binnen komen. Ik liet dus een exemplaar binnenkomen en met grote rubber handschoenen is deze via bakjes overgezet naar de bak. WOUW! Wat een ontzettend bizar prachtig dier is dat. De klauwtjes, tentakels… maar ook het gedrag naar nieuwsgierige vissen is al deze moeite dik waard. Hij werd volledig geïnspecteerd door de andere vissen en ik heb een week in spanning gezeten of er niet een de fout in ging. Alles ging echter perfect en met genoeg bijvoeren werd hij groter en groter.

Dit ging 2.5 jaar helemaal goed. Ik had een heel strak regime rondom mijn bak. ELKE keer als ik iets wilde doen in de bak ging ik op zoek naar de egel. Nog voor de lampenkap open was moest ik een plan hebben wat ik ging doen zonder dat ik in de buurt van de egel kwam. Als het plan niet lukte, stopte ik en ging weer zitten. Eerst weer even nadenken en dan pas weer met de handen in de bak.

Toxopneustes pileolus

Toxopneustes pileolus

Klein prikje

Tot de dag dat je dit een keer niet doet. Ik was water aan het bijvullen uit een bak met een pomp. De bak stond naast de bank dus ik zat lekker in de bank en ondertussen stroomde de bak vol. De bak raakte vol en blind stond ik op en en haalde de slangklem eraf. Ik greep naar de klem maar keek er niet echt na… en ineens voelde ik een heel klein super scherp prikje in de zijkant van mijn vinger.

Ik zakte door de grond.. Ik stond helemaal stijf van angst en het zweet brak uit. In een fractie van een seconden schoot door me heen dat ik niet gekeken had waar de egel zat. Ik durfde niet eens naar mijn vinger te kijken…

Heel langzaam keek ik naar beneden en… het was raak.

Het is net die ene keer… die ene dag. In die 3 kwartier was de egel een flink eind verplaatst en zat naast de slangklem. Met het loshalen van de klem heb ik met het topje van mijn rechter wijsvinger tegen de egel aangeduwd. Een heel klein prikje waar enkel een naaldpuntje aan bloed uitkwam was het resultaat.

Noodnummers

Ik had indertijd een groepje vrienden in zeewater die via de sms in nood elkaar ook hielpen dus heb direct een bericht gestuurd dat ze me elk uur moesten bellen en als ik niet opnam mijn buurman moesten bellen.

Daar stond ik in de huiskamer. Ik had genoeg onderzoek gedaan om te weten dat er eigenlijk geen antigif bekend is. Althans, men heeft nog niet echt de kans gehad het goed en vaak te testen. Meestal zijn het duikers die overlijden en door verlamming verdrinken.. dus veel onderzoek was er niet. Ik ben zelf gelukkig niet heel gevoelig voor gif soorten. Steken van insecten doen me niet veel. Van een wesp is hooguit vervelend. Ik ben in de bank gaan zitten en gaan afwachten. Ik weet nog dat ik heb zitten nadenken of ik het eruit wilde zuigen.. maar daar houd het ergens op.

Symptomen van één klein prikje

Na goed en wel een 3 kwartier tot een uur was ik helemaal gedesoriënteerd. Ik had het wat benauwd, moest zweten en werd misselijk. Alles draaide en ik voelde me helemaal niet goed. Ik verdwaalde denk ik in gedachten want weet niet meer zo goed wat daar gebeurd is. De tijd ging snel blijkbaar want toen ik weer op de klok keek en realiseerde dat ik op de bank zat was het een dikke 2 uur verder. Vanaf toen was het ergste voorbij. Ik voelde me nog niet goed en zweet kwam overal uit, maar ik was redelijk helder weer. Na 8 uur voelde ik me weer prima naar mijn idee.

Ik heb verder aan de wond geen ontsteking gehad. Je ziet wel eens infecties en open wonden van zeewater waar je jaren last van hebt en soms wel tot amputatie kan leiden. Het prikje was een klein rood vlekje en na een dag of 2 niet meer zichtbaar.

Advies

Een advies heb ik dan ook niet echt. Het is gewoon dom om dit dier in je aquarium te zetten. Op het moment van schrijven heb ik geen exemplaar in mijn bezit, maar in de plannen zitten ze er zeker weer in. Ik ben er verliefd op en was er erg trots op. Ik hoop indertijd 3 soorten egels te vinden en daar zal er zeker weer een deze Toxopneustes pileolus van zijn. Eigenlijk is nu ook al wel vast te stellen dat de kans 75% of meer is dat ik ooit weer gebeten kan worden.

Dit is en blijft het domste wat ik doe. Je moet dit dier niet kopen, je weet dat het giftig is, je weet haast vooraf zeker dat het een keer mis gaat… en toch doe je het. Dat noem ik een domme actie.

Maar… ze zijn zo mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *